ค้นเจอ 229 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สิรามล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศิขา

น. จุก; หงอน; เปลวไฟ. (ส.; ป. สิข).

สมิต

[สะมิด] ก. ยิ้ม, เบิกบาน. (ส.; ป. สิต).

สิโรดม,สิโรตม์

น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).

อุตราษาฒ,อุตตราอาษาฒ,อุตตราสาฬหะ

[อุดตะราสาด, อุดตะราอาสาด, อุดตะราสานหะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๑ มี ๕ ดวง เห็นเป็นรูปครุฑหรือช้างพัง, ดาวแตรงอน หรือ ดาวราชสีห์ตัวเมีย ก็เรียก. (ส. อุตฺตราษาฒ; ป. อุตฺตราสาฬฺห).

กรัน

[กฺรัน] ว. เล็ก, แคระ, เช่น กรวดกรันขราราย. (สุธน).

ปราชัย

[ปะราไช] น. ความพ่ายแพ้. ก. พ่ายแพ้. (ป.).

ร้า

(กลอน) ก. รา, วางมือ, เช่น ใช่จักร้าโดยง่าย. (นิทราชาคริต).

เหรา

[เห-รา] น. สัตว์ในนิยายมีรูปครึ่งนาคครึ่งมังกร.

โกมล

ว. อ่อน, งาม, หวาน, ไพเราะ, เช่น กรรณาคือกลีบกมลโก- มลกามแกล้งผจง. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).

ปฐมดุสิต

[ปะถมดุสิด] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ประสิทธิภาพ

[ปฺระสิดทิพาบ] น. ความสามารถที่ทำให้เกิดผลในการงาน.

ศิร,ศิร-,ศิระ

[สิระ-] น. หัว, ยอด, ด้านหน้า. (ส. ศิรสฺ; ป. สิร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ