ค้นเจอ 244 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วิรณัฎฐ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วินัยธร

[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).

วิมุต

[-มุด] ก. พ้น, หลุดพ้น. (ป. วิมุตฺต; ส. วิมุกฺต).

วิรตะ,วิรัต

ว. ปราศจากความยินดี, ไม่ยินดี. (ป. วิรตฺต; ส. วิรกฺต).

วิวิต

ว. สงัด, ปลีกตัวไปอยู่ในที่สงัด. (ป. วิวิตฺต, ส. วิวิกฺต).

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).

วิจุรณ

[วิจุน] ว. ป่น, แหลกละเอียด, มักใช้ประกอบท้ายคำ จุรณ เป็น จุรณวิจุรณ, เขียนเป็น วิจุณ ก็มี. (ส. วิจูรฺณ; ป. วิจุณฺณ).

พิบัติ

น. ความฉิบหาย, ความหายนะ, ความเป็นอัปมงคล. ก. ฉิบหาย. (ป., ส. วิปตฺติ).

พิรุฬห์

[พิรุน] ว. งอกงาม, เจริญ. (ป. วิรุฬฺห; ส. วิรูฒ).

วิกขัมภนะ

[วิกขำพะ-] น. การปลดเปลื้อง, การเลิกถอน; การข่มไว้. (ป.).

วิจารณญาณ

[วิจาระนะยาน] น. ปัญญาที่สามารถรู้หรือให้เหตุผลที่ถูกต้องได้.

วิทูร

ว. ฉลาด, คงแก่เรียน, มีปัญญา, ชำนาญ. (ป., ส. วิทุร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ