ค้นเจอ 1,087 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ลำน้ำขุ่น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปากน้ำ

น. บริเวณที่แควไหลลงมาบรรจบลำน้ำใหญ่ เช่น ปากน้ำโพ หรือบริเวณที่ลำน้ำใหญ่ไหลลงสู่ทะเลหรือทะเลสาบ เช่น ปากน้ำเจ้าพระยา ปากน้ำบางปะกง, บางทีก็ใช้เรียกทางเข้าอ่าวจากมหาสมุทรหรือทะเลสู่ฝั่งด้วย.

หมอง

[หฺมอง] ว. ขุ่น, มัว, เช่น เครื่องแก้วหมอง เครื่องเงินหมอง, ไม่ผ่องใส, ไม่แจ่มใส, เช่น หน้าหมอง.

เรี่ยราด

ว. กระจายไปอย่างเลอะเทอะ เช่น น้ำหกเรี่ยราด น้ำแกงหกเรี่ยราด.

เข็ดข้อ,เข็ดข้อเข็ดลำ

ก. ไม่กล้าสู้เพราะคร้ามข้อคร้ามลำ.

ข้ามน้ำข้ามทะเล,ข้ามน้ำข้ามท่า

(สำ) ก. ต้องฟันฝ่าอุปสรรคและความลำบากต่าง ๆ กว่าจะได้ผลสำเร็จ.

มิดหัว

ว. อาการที่หัวจมหายลงไปในน้ำ เช่น ดำน้ำจนมิดหัว.

ข้ามเรือ

ก. ลงเรือข้ามน้ำไปยังอีกฝั่งหนึ่ง.

ผ้าชุบอาบ

น. ผ้าผลัดอาบน้ำ.

เลิง

(ถิ่น-อีสาน) น. หนองน้ำ.

หนอง

[หฺนอง] น. นํ้าเลือดเสียกลายเป็นสีขาวข้นที่ลัดอยู่ตามแผลและฝี, น้ำหนอง ก็ว่า.

หุบห้วย

น. หุบเขาที่มีแอ่งน้ำขังอยู่.

สุธาหรณ์

[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต

คำนาม


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ