ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โปกขะระพัด] น. โบกขรพรรษ. (ป. โปกฺขรวสฺส).
[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).
น. คำเรียกหัวหมื่นมหาดเล็ก เช่น เจ้าหมื่นไวยวรนาถ เรียกว่า พระนายไวยวรนาถ.
น. ยาที่ใช้ทาบรรเทาอาการขัดยอก หรือความเจ็บปวดเนื่องจากแมลงกัดต่อยเป็นต้น, ยาหม่อง ก็เรียก.
น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).
น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.
น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).
น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).
(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.
[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).
น. หม้อนํ้า, เต้านํ้า. (ป.; ส. ภฺฤงฺคาร).
น. จอมนักรบ, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส. วีร + อินฺทฺร).