ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-แผฺละ] น. ลูกโป่งแก้วที่เด็กเป่าเล่น.
ก. ชุมนุมกันเพื่อกระทำการในทางไม่ดี เช่น มั่วสุมเล่นการพนัน.
ก. หมอบลงและขยับศอกไปมา เป็นท่าหนึ่งของการเล่นเสือข้ามห้วย.
น. ผู้เล่นแชร์ ยกเว้นเท้าแชร์.
ก. ชายตาดูฉันชู้สาว, เล่นตา ก็ว่า.
น. ชื่อการเล่นโดยใช้วิธีกระโดดข้ามกัน.
(สำ) ก. เหน็บแนมทีเล่นทีจริง.
ก. เปล่งเสียงออกเป็นถ้อยคำ, พูดจา ก็ว่า.
น. ผู้พูด, ผู้กล่าว, ผู้ชี้แจง, ผู้โต้แย้ง; คนเล่นดนตรี. (ป., ส.).
น. การเล่นอย่างหนึ่งคล้ายละครรำ มักเล่นเรื่องรามเกียรติ์ โดยผู้แสดงสวมหัวจำลองต่าง ๆ ที่เรียกว่า หัวโขน.
ก. เล่นเอาเงินหรือสิ่งอื่นโดยอาศัยความฉลาด ความชำนาญ เล่ห์เหลี่ยม ไหวพริบ และฝีมือ รวมทั้งโชคด้วย. น. การเล่นเช่นนั้น เรียกว่า การพนัน.
น. ชื่อการเล่นชนิดหนึ่ง ต่อสู้กันด้วยกระบี่และกระบองเป็นต้น.