ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เจดีย์ที่สร้างอุทิศพระพุทธเจ้า ได้แก่ พระพุทธรูป.
[กฺรา-] (โบ; กลอน) น. ผ้าด้ายแกมไหม เช่น พัสตรากราสิกศรี. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป. กาสิก; ส. กาศิก).
(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.
น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).
[กาละ-, กาน-] น. ความตาย เช่น ถึงซึ่งกาลกิริยา. (ป.).
(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.
น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
[ปฺระสิดทิผน] น. ผลสำเร็จ, ผลที่เกิดขึ้น.
[มะสิ] น. เขม่า; หมึก. (ป., ส.).
อย่าเหมารวมสิ มึงแหละ คนเดียวนั่นแหละ
วลี
A: เอ๊ะวันนั้นเราก็ไปนั่งด้วยกันหนิ B: อย่ามาเรา
พานิชย์, พานิชย, พนิชย์ พานิช, พนิช
ใช้ ณ เสมอ รวมถึงรูปศัพท์เดิมก่อนแผลง ว เป็น พ เช่น วาณิชย์ วาณิชกะ วณิชย์ วณิชยา วาณิช วณิช พาณิชย์ พาณิชย หรือ พณิชย์ แปลว่าการค้า พาณิชหรือพณิชหมายถึงพ่อค้า ยกเว้นวิสามานยนามบางคำ เช่น ไทยวัฒนา พานิช, กรุงไทย พานิชประกันภัย, ศุภชัย พานิชภักดิ์, วิจารณ์ พานิช และ ชิน โสภณพนิช
น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).