ค้นเจอ 356 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พละกำลัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้แพ้ชวนตี

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.

เขี้ยวเล็บ

น. กำลัง, อำนาจ, ความเก่ง, เช่น ถอดเขี้ยวเล็บ หมดเขี้ยวเล็บ กองทัพต้องมีเขี้ยวเล็บ.

คุมเหง

(ปาก) ก. ข่มเหง, รังแก, ใช้กำลังหรืออำนาจทำให้เดือดร้อน, กุมเหง ก็ว่า.

ดูด

ก. สูบด้วยปาก เช่น ดูดนม, สูบด้วยกำลัง เช่น นํ้าดูด ไฟฟ้าดูด.

ปล้น

[ปฺล้น] ก. ใช้กำลังลอบมาหักโหมแย่งชิงเอาโดยไม่รู้ตัว.

ปาณสาร

น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).

ปีกหัก

(ปาก) ว. ที่ประสบความผิดหวังหรือพลาดพลั้งอย่างรุนแรงจนหมดกำลัง.

พลั่ก

[พฺลั่ก] ว. อาการที่ไหลทะลักออกมาด้วยกำลังดัน เช่น เลือดออกพลั่ก; เสียงดังเช่นนั้น.

พลานึก

น. ทหาร, นักรบที่ต้องใช้กำลังกาย. (ป., ส. พลานีก).

ย่อหย่อน

ว. ไม่เคร่งครัด เช่น ระเบียบวินัยย่อหย่อน, ลดน้อยถอยลง เช่น กำลังย่อหย่อน.

รอน

ก. ตัดให้เป็นท่อน ๆ เช่น รอนฟืน; ทำให้ลดลง เช่น รอนกำลัง.

ละบองไฟ

น. เม็ดตุ่มเกิดแก่หญิงกำลังอยู่ไฟ, ผดไฟ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ