ผลการค้นหา

บิดพริ้ว* *บิดพริ้ว *บิดพริ้ว*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 302 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บิดพริ้ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปูลู

น. ชื่อขวานชนิดหนึ่ง มีบ้องที่หัวบิดได้ สำหรับตัดและถาก, ขวานโยน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ลูกชะเนาะ

น. ไม้สั้น ๆ สำหรับขัดบิดเชือกที่ผูกให้แน่นเช่นในการทำนั่งร้าน, ชะเนาะ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เสื่อไม้ไผ่

น. เครื่องปูลาดสำหรับรองนอน ทำด้วยไม้ไผ่ สับเป็นริ้วละเอียดอย่างฟาก คลี่ออกและต่อกันเป็นผืน.
 พจนานุกรมไทย

ชะเนาะ

น. ไม้สั้น ๆ สำหรับขันบิดเชือกที่ผูกให้แน่นเช่นในการทำนั่งร้าน, ลูกชะเนาะ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ตระแบง

[ตฺระ-] ก. ผูกไขว้, ผูกบิด. (ข. ตฺรแบง ว่า ผูกไขว้ด้วยไม้ขันชะเนาะ).
 พจนานุกรมไทย

บิฐ

[บิด] น. ตั่ง, ที่นั่งชนิดหนึ่ง รูปสี่เหลี่ยม มีเท้า มีพนักอิงบ้างไม่มีบ้าง. (ป. ปี).
 พจนานุกรมไทย

เบ้

ว. บิด, ไม่ตรง, เช่น ทำปากเบ้; ทำหน้าแสดงอาการผิดหวัง ไม่เห็นด้วย ไม่พอใจ หรือเจ็บปวด เป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

เหลียวหลัง

น. เรียกสร้อยที่มีลักษณะบิดเป็นเกลียวว่า สร้อยเหลียวหลัง. ก. เหลียวดูด้วยความสนใจหรือด้วยความอาลัยอาวรณ์เป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

เอี้ยว

ก. บิดไป, หันไป, เช่น เอี้ยวคอ เอี้ยวตัว, เบี่ยง เช่น ถนนสายนี้ไม่ตรง เอี้ยวไปทางขวาเล็กน้อย.
 พจนานุกรมไทย

กันตัง

น. ชื่อไม้ต้นมีใบคัน. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

กำแพงเศียร

น. ไก่พันทาง มีหงอนเป็นจัก ๆ. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

คางโทน

น. ชื่อต้นไม้ใช้ทำยา. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด