ค้นเจอ 8,402 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ด-ม-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สพาบ

[สะ-] ว. พังพาบ เช่น ก็มาให้มึงล้มสพาบ. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข.).

หญิบ

[หฺยิบ] ว. ญิบ, สอง, เช่น ถ้วนหญิบหมื่นเป็นบริพาร. (ม. คำหลวง ทศพร).

อัตเหตุ

[-เหด] ว. เพราะตนเป็นเหตุ; เห็นแก่ตัว. (ป. อตฺตเหตุ).

ราชะ

น. ยันต์ เช่น ฉลองพระองค์ลงราชะ. (ม.).

ปรากฏการณ์

[ปฺรากดกาน, ปฺรากดตะกาน] น. การสำแดงออกมาให้เห็น.

อาชญาบท

[อาดยาบด, อาดชะยาบด] น. ข้อกฎหมาย.

โกรม

[โกฺรม] (แบบ) ว. ใต้, ตํ่า, ล่าง, ใต้ฟ้า เช่น อนนสองดไนยหน่อเหน้าเหง้ากรุงโกรมกษัตริย. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ข.).

เนียรเทศ

[เนียระเทด] ก. เนรเทศ.

ปรามาส

[ปฺรามาด] ก. ดูถูก.

พฤภูษิต

[พฺรึพูสิด] ก. วิภูษิต.

สังสกฤต

[-สะกฺริด] น. สันสกฤต.

ตระดาษ

[ตฺระ-] (กลอน) ว. ขาว, เผือก, เช่น อนนขาวตระดาษดุจสังข์. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ