ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. สภาพ, ความเป็นอยู่ของตนเอง. (ส. สฺวภาว).
น. ตาที่มีแววน่ารักน่าเอ็นดู, ตาแสดงอาการน่ารักน่าเอ็นดู.
น. เยื่อผิวลูกตาสำหรับบังคับแสงให้เข้าตามากหรือน้อย.
ก. ดูไม่ถูกตา, ดูไม่เหมาะตา, ขัดนัยน์ตา ขัดลูกตา หรือขัดลูกหูลูกตา ก็ว่า.
(สำ) ว. อาการที่ตาเบิกกว้างเพราะอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, แสดงอาการอยากได้เมื่อเห็นเงินเป็นต้น, ตาโต หรือ ตาพอง ก็ว่า.
(ถิ่น-อีสาน) ก. ลืม, เปิด, แย้ม, (ใช้แก่ตา) เช่น มืนตา ว่า ลืมตา.
[สุนยะตา] น. ความว่างเปล่า. (ป. สุญฺตา; ส. ศูนฺยตา).
(แบบ) น. ผู้แบ่ง, เพศหญิงใช้ว่า ภาชินี.
น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).
น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).
น. ความเบา, ความสะดวก, ความง่ายดาย. (ส. ลฆุภาว).
น. ฐานะหรือความเป็นอยู่อย่างสูง. (ป., ส. อุปริภาว).