ค้นเจอ 568 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกข้อเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สะบัก

น. กระดูกส่วนที่เป็นฐานรองรับต้นแขน อยู่ถัดบ่าลงไปข้างหลัง ปลายด้านนอกเป็นที่หัวกระดูกต้นแขนเกาะยึด.

ไขกระดูก

น. เนื้อส่วนในของกระดูก บางแห่งเป็นที่สร้างเม็ดเลือดชนิดต่าง ๆ ของร่างกาย.

ตะคาก

น. แง่กระดูกเชิงกรานที่อยู่ใต้บั้นเอว, หัวตะคาก ก็เรียก.

หัวตะคาก

น. แง่กระดูกเชิงกรานที่อยู่ใต้บั้นเอว, ตะคาก ก็เรียก.

อกโรย

ว. อาการของคนที่มีลักษณะผอมจนเห็นกระดูกอก.

พันธ,พันธ-,พันธ์,พันธะ

[พันทะ-] ก. ผูก, มัด, ตรึง. (ป., ส.). น. ข้อผูกมัด, ข้อผูกพัน

ยื้อ

ก. แย่งด้วยอาการเช่นฉุด ยุด ดึงไปมา เช่น ยื้อข้อมือ, มักใช้เข้าคู่กับคำ แย่ง เป็น ยื้อแย่ง เช่น หมายื้อแย่งกระดูกกัน.

แก้ขัด

ก. แก้ข้อขัดข้องให้ลุล่วงไปชั่วคราว.

ปัญหาโลกแตก

(ปาก) น. ปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้.

คุ้ย

ก. ใช้มือ เท้า หรือสิ่งอื่นตะกุยขึ้นมา.

ตกลูก

ก. ออกลูก (ใช้แก่สัตว์สี่เท้า).

ตะกุย

ก. เอามือหรือเท้าเป็นต้นคุ้ยหรือข่วน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ