ค้นเจอ 663 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกกะโหลศีรษะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กัณฏกะ,กัณฐกะ

[กันตะกะ, กันถะกะ] (แบบ) น. หนาม. (ป., ส. กณฺฏก).

เพียงพอ

ก. ได้เท่าที่ต้องการ, ได้เท่าที่กะไว้. ว. เท่าที่กะไว้, เท่าที่ต้องการ.

ลูกสะบ้า

น. กระดูกมีลักษณะกลม ๆ แบน ๆ คล้ายลูกสะบ้า มีเอ็นยึดระหว่างกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้ากับกระดูกหน้าแข้ง ประกอบเป็นส่วนนูนสุดของกระดูกหัวเข่า, สะบ้าหัวเข่า ก็ว่า.

สะบ้าหัวเข่า

น. กระดูกมีลักษณะกลม ๆ แบน ๆ คล้ายลูกสะบ้า มีเอ็นยึดระหว่างกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้ากับกระดูกหน้าแข้ง ประกอบเป็นส่วนนูนสุดของกระดูกหัวเข่า, ลูกสะบ้า ก็ว่า.

ไข้ความร้อน,ไข้แดด

น. ไข้ที่ขึ้นเร็วและสูงเพราะถูกความร้อนจัด อาจมีอาการปวดศีรษะ เวียนศีรษะ ชัก และต่อไปอาจสลบโดยไม่มีเหตุอื่นร่วม. (อ. heat stroke).

เชิงกราน

น. เตาไฟปั้นด้วยดินยกตั้งได้ มีชานสำหรับวางฟืน; เรียกกระดูกตะโพกที่มีสัณฐานอย่างเชิงกรานว่า กระดูกเชิงกราน.

เชริด

[เชฺริด] (โบ) น. เทริด, เครื่องสวมศีรษะ.

ตกแสก

ว. ที่หวีแหวกกลางศีรษะ (ใช้แก่ผม).

ทูน

ก. เทิน, เอาของไว้บนศีรษะ, เช่น เอาของทูนหัว.

เทริด

[เซิด] น. เครื่องประดับศีรษะ รูปมงกุฎอย่างเตี้ย มีกรอบหน้า.

หมอบกราบ

ก. หมอบแล้วน้อมศีรษะลงจดมือที่ประนมอยู่กับพื้น.

ปุดกะลา

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะลา. (ดู กะลา ๒).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ