ค้นเจอ 110 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แหลม

[แหฺลม] ว. มีปลายเสี้ยมคม เช่น มีดปลายแหลม; ไว, ฉลาด, เช่น ปัญญาแหลม; ชำนาญจนรู้ได้ทันทีว่าอะไรจริงอะไรไม่จริงเป็นต้น เช่น ตาแหลม; มีระดับสูง เช่น เสียงแหลม; จัด เช่น รสหวานแหลม. น. แผ่นดินหรือภูเขาที่ยื่นลํ้าออกไปในทะเลหรือมหาสมุทร. ก. ล่วงลํ้า.

อนุโลม

ก. ใช้แทนกันได้ตามความเหมาะสม, คล้อยตาม; (กฎ) นำมาใช้โดยอาศัยหลักการอย่างเดียวกัน แต่ให้แก้ไขในรายละเอียดได้ตามควรแก่กรณี. ว. ตามลำดับ เช่น ท่องแบบอนุโลม, คู่กับ ปฏิโลม คือ ย้อนลำดับ. (ป., ส.).

อังแพลม

[-แพฺลม] น. ตะเกียงหิ้วขนาดเล็ก มีที่กำบังแสงและลม ๓ ด้าน สำหรับส่องหาของหรือตีกบเป็นต้นในเวลากลางคืน.

อัดลม

ก. อัดแก๊สเข้าไป. ว. เรียกเครื่องดื่มประเภทหนึ่งซึ่งมีแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ละลายและอัดไว้ในขวดเป็นต้นว่า นํ้าอัดลม.

อุณาโลม

น. ขนระหว่างคิ้ว; เครื่องหมายรูปอย่างนี้ .

เอี่ยวลม

(ปาก) น. หุ้นลม.

แอ่นลม

ดู อีแอ่น.

โอ้โลม

ก. ปลอบโยน, เอาใจ.

โอ้โลมปฏิโลม

(ปาก) ก. พูดเอาอกเอาใจ, พูดเกลี้ยกล่อม.

ตัดไฟแต่ต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

ตัดไฟหัวลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

เป็นลม,เป็นลมเป็นแล้ง

ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืด บางคราวถึงกับหมดสติ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ