ค้นเจอ 181 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ธรรม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ธรรมาภิมุข

[ทำมา-] ว. หันหน้าเฉพาะธรรม, มุ่งแต่ยุติธรรม. (ส.; ป. ธมฺมาภิมุข).

ธรรมาภิสมัย

[ทำมา-] น. การตรัสรู้ธรรม, การสำเร็จมรรคผล. (ส.; ป. ธมฺมาภิสมย).

ธรรมายตนะ

[ทำมายะตะนะ] น. แดนคือธรรมารมณ์, แดนแห่งมนัสคือใจ ได้แก่อารมณ์ที่ใจรู้ หรือเรื่องที่ใจรู้. (ป. ธมฺมายตน).

ธรรมารมณ์

[ทำมา-] น. อารมณ์ที่ใจรู้, อารมณ์ที่เกิดทางใจ. (ป. ธมฺมารมฺมณ).

ธรรมาสน์

[ทำมาด] น. ที่สำหรับพระภิกษุสามเณรนั่งแสดงธรรม. (ส.).

ธรรมิก,ธรรมิก-

[ทำมิก, ทำมิกกะ-] ว. ประกอบในธรรม, ประพฤติเป็นธรรม, ทรงธรรม, เช่น ธรรมิกราช สหธรรมิก. (ส.; ป. ธมฺมิก).

นักธรรม

น. ผู้รู้ธรรม, ผู้สอบความรู้ธรรมได้ตามหลักสูตรที่กำหนดไว้ มี ๓ ชั้น คือ ชั้นตรี ชั้นโท ชั้นเอก; ฤษี.

นามธรรม

[นามมะทำ] น. สิ่งที่ไม่มีรูป คือ รู้ไม่ได้ทางตา หู จมูก ลิ้น กาย รู้ได้เฉพาะทางใจเท่านั้น, คู่กับ รูปธรรม. (ส.; ป. นามธมฺม).

นิติธรรม

น. หลักพื้นฐานแห่งกฎหมาย.

นีติธรรม

(แบบ) น. วินัยบัญญัติ, หลักกฎหมาย, นิติธรรม. (ส.).

บดีธรรม

น. หน้าที่ของผัว. (ส. ปติธรฺม).

บาธรรม

น. ผู้เชี่ยวชาญในทางธรรม, อาจารย์ทางธรรม.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ