ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ต้นทับทิม. (ส. มณิพีช).
น. “ผู้เกิดจากมนู” คือ คน. (ส.).
น. “เกิดแต่ใจ” คือ ความรัก. (ส.).
น. ราชสีห์. (ส.).
น. ยมราช, พญายม. (ส. มฺฤตฺยุราช; ป. มจฺจุราช).
น. คำซึ่งมหาชนถวายเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระเจ้าแผ่นดิน; ชื่อธงประจำพระองค์พระเจ้าแผ่นดิน เรียกว่า ธงมหาราช; ชื่อกัณฑ์ที่ ๑๑ ของมหาชาติ.
น. ศักราชที่ไทยใช้ในสมัยสุโขทัย เริ่มตั้งภายหลังพุทธศักราช ๖๒๑ ปี (พุทธศักราชลบด้วย ๖๒๑ เท่ากับ มหาศักราช).
[มะหาอุปะหฺราด, -อุบปะหฺราด] (โบ) น. ตำแหน่งรองพระเจ้าแผ่นดิน, เรียกกันอย่างสามัญว่า วังหน้า; ตำแหน่งขุนนางทำหน้าที่มุขมนตรี.
น. “เจ้าแห่งความตาย” คือ พญายม. (ป.).
น. พญามาร. (ป.).
[เมรุราด] น. เขาพระสุเมรุ. (ป.).
น. เทพผู้เป็นใหญ่ประจำยมโลก. (ป., ส.).