ค้นเจอ 262 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "โลกนี้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทั่ว

ว. ทั้งหมด, ทั้งสิ้น, ทุกหนทุกแห่ง, เช่น ทั่วตัว ทั่วโลก ทั่วหน้า.

เบื่อ

ก. รู้สึกอิดหนาระอาใจ เหนื่อยหน่าย หรือไม่อยาก เช่น เบื่องาน เบื่อโลก เบื่ออาหาร.

แผ่นดิน

น. พื้นดินของโลก; รัฐ, ประเทศ, เช่น แผ่นดินไทย; รัชกาล เช่น ผลัดแผ่นดิน.

พระเป็นเจ้า

น. เทวดาผู้เป็นใหญ่ เช่น พระอิศวร, พระผู้สร้างโลก.

ลองธรรม์

(แบบ) น. ทางธรรม เช่น แถลงปางพระเลี้ยงโลก ลองธรรม์. (ยวนพ่าย).

โลกาธิบดี

[-ทิบอดี, -ทิบบอดี] น. ผู้เป็นใหญ่ในโลก. (ป. โลกาธิปติ).

โลกุตรภูมิ

[โลกุดตะระ-] น. ภูมิที่พ้นจากโลก; ระดับจิตใจของพระอริยบุคคล.

วิโมกข์

น. ความหลุดพ้น, การขาดจากความพัวพันแห่งโลก; พระนิพพาน. (ป.; ส. วิโมกฺษ).

สมผุส

[-ผุด] (โหร) น. การคำนวณชนิดหนึ่งเกี่ยวกับโลกและดาวพระเคราะห์เล็งร่วมกัน.

สมโภค

[-โพก] น. การเสวยสุขกายใจอันเป็นไปในทางโลก. (ป., ส.).

สัสตทิฐิ

น. ลัทธิที่ถือว่าโลกและวิญญาณเป็นของเที่ยงไม่เสื่อมสูญ. (ป. สสฺสตทิฏฺ).

อปโลกน์

[อะปะโหฺลก] ว. ที่บอกเล่า เช่น คำอปโลกน์. (ป. อปโลกน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ