ค้นเจอ 310 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อุท-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สาโท

น. น้ำเมาที่ได้จากการหมัก เช่น น้ำขาว อุ กะแช่. (ป. สาโท ว่า ยินดี).

อุณห,อุณห-,อุณหะ

[อุนหะ-] ว. ร้อน, อบอุ่น. (ป.; ส. อุษฺณ).

อุปกรม

[อุปะกฺรม] น. การเข้าใกล้, การตั้งต้น, การพยายาม. (ส.; ป. อุปกฺกม).

ชิวหินทรีย์

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).

ปรางค์ปรา

[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.

อีสาน

น. พระศิวะหรือพระรุทระ.

กระเกริก

(กลอน) ว. เสียงดังอึกทึก เช่น กระเกริ่นกระเกริกกฤษฎา. (อุเทน).

มยุรอาสน์

น. “พระผู้มีนกยูงเป็นอาสนะ” หมายถึง พระขันทกุมารหรือพระสกันทกุมาร เพราะพระขันทกุมารทรงมีนกยูงเป็นพาหนะ.

อุปนิกขิต,อุปนิกษิต

[อุปะนิกขิด, อุปะนิกสิด] ก. เก็บไว้, รักษาไว้. น. คนสอดแนม, จารชน. (ป. อุปนิกฺขิตฺต; ส. อุปนิกฺษิปฺต).

บริสุทธิ์

บริสุทธ, บริสุทธิ

ปสาท

[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).

เสทะ,เสโท

น. เหงื่อ, เหงื่อไคล. (ป.; ส. เสฺวท).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ