ค้นเจอ 1,055 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อารตี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

อักขร,อักขร-,อักขระ

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

อายุร,อายุร-,อายุษ

[อายุระ-, อายุด] น. อายุ. (ดู อายุ). (ส.).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

ลากข้าง

ก. เขียนสระอาลงข้างหลังพยัญชนะ. น. เครื่องหมายสระอา.

อาเกียรณ์

[-เกียน] ว. เกลื่อนกล่น, เกลื่อนกลาด. (ส. อากีรฺณ; ป. อากิณฺณ).

ทุรกันดาร

ทุรกันดาน, ทุรกันดาล

อาชีพ,อาชีว,อาชีว-,อาชีวะ

น. การเลี้ยงชีวิต, การทำมาหากิน; งานที่ทำเป็นประจำเพื่อเลี้ยงชีพ. (ป., ส.).

ตีงูให้หลังหัก

(สำ) ก. กระทำการสิ่งใดแก่ศัตรูโดยไม่เด็ดขาดจริงจังย่อมจะได้รับผลร้ายในภายหลัง เช่น ประเวณีตีงูให้หลังหัก มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง. (อภัย).

ตีตนก่อนไข้

(สำ) ก. กังวลทุกข์ร้อนหรือหวาดกลัวในเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น.

ตีตัวออกหาก

ก. ห่างเหินไปไม่ร่วมมือร่วมใจเหมือนเดิม, ตีตนจากไป, ปลีกตัวออกไป, เอาใจออกหาก ก็ว่า.

ตีลูกซึม

ก. ทำเฉย ๆ เหมือนไม่รู้เรื่อง, แสร้งทำหน้าซึมเศร้าเพื่อให้สงสารหรือเห็นอกเห็นใจ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ