ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทะวาทะสะมะ-] ว. ที่ ๑๒ เช่น ทวาทศมสุรทิน = วันที่ ๑๒. (ส.; ป. ทฺวาทสม).
[ทะวา] (แบบ) ว. สอง. (ป., ส. ทฺวา).
[ปฺระวาละผน] น. ไม้จันทน์แดง. (ส.).
[ปฺระวาละวัน] ว. สีแดง. (ส.).
[วาทะนะ] น. การประโคม, การบรรเลงดนตรี. (ส.).
[วาละ-] น. หาง, ขนหาง. (ป.).
[-วาสก] น. ผ้าสบง. (ป.).
(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.
ว. ถึงทุกคน, ครบทั่วทุกคน.
น. คนที่ยังไม่เจริญ, คนป่าเถื่อน.
น. คนรุ่นหลัง, คนรุ่นต่อไป.
น. ควายที่มีเขาเฉออกไม่เข้ารูปกัน; โดยปริยายหมายถึงคนที่เป็นอันธพาลเกะกะเกเร, วัวเขาเกก ก็ว่า.