ค้นเจอ 8,151 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วรรณ, พรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ใจยักษ์

ว. มีใจดุร้าย, มีใจอำมหิต, บางทีก็ใช้คู่กับ ใจมาร เป็น ใจยักษ์ใจมาร.

ชว,ชว-

[ชะวะ-] (แบบ) ว. เร็ว, (มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส) เช่น ชวการ ชวกิจ ชวเลข, แผลงเป็น เชาว์ ก็มี.

เทว,เทว-

[ทะเว-] (แบบ) ว. สอง, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป. เทฺว).

เทว,เทว-

[เทวะ-] (แบบ) น. เทวดา, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป., ส.).

วยากรณ์

น. พยากรณ์. (ป., ส. วฺยากรณ).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

วัชร

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

สุร

[-ระ-] น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; พระอาทิตย์. ว. กล้าหาญ, เข้มแข็ง. (ป. สูร; ส. ศูร).

เสาว,เสาว-

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

พัชระ

น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

อิสร

[อิดสะหฺระ-] ว. เป็นใหญ่, เป็นไทแก่ตัว, เช่น อิสรชน, ที่ปกครองตนเอง เช่น รัฐอิสระ, ไม่ขึ้นแก่ใคร, ไม่สังกัดใคร, เช่น อาชีพอิสระ นักเขียนอิสระ. น. ความเป็นไทแก่ตัว เช่น ไม่มีอิสระ แยกตัวเป็นอิสระ. (ป. อิสฺสร; ส. อีศฺวร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ