ค้นเจอ 8,021 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "วรพนิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อันตกะ

[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).

อำมาตยาธิปไตย

[อำหฺมาดตะยาทิปะไต, อำหฺมาดตะยาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ขุนนางหรือข้าราชการเป็นใหญ่. (อ. bureaucracy).

รักตปักษ์

[[ครุฑ]], ผู้มีปีกสีแดง

คำนาม

นิปัจการ

[นิปัดจะกาน] น. การเคารพ. (ป. นิปจฺจการ).

ปฐมนิเทศ

ปฐมนิเทศก์, ปฐมนิเทศน์

สันนิษฐาน

สันนิฐาน, -ฐาณ

อันตรา

[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).

ตม,ตม-,ตม-,ตโม,ตโม-

[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).

ยุคันต,ยุคันต-,ยุคันต์

น. ที่สุดแห่งยุค. (ป.).

เหมันต,เหมันต-,เหมันต์

[เหมันตะ-] น. ฤดูหนาว ในคำว่า ฤดูเหมันต์, เหมันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

กะได

(โบ) ว. เคย เช่น เดาะกะไดไดเลียม ลอดเคล้น. (นิ. นรินทร์).

อุตตานภาพ

[อุดตานะพาบ] (กลอน) ก. นอนหงาย เช่น รวบพระกรกระหวัดทั้งซ้ายขวาให้พระนางอุตตานภาพ. (ม. ร่ายยาว กุมาร), เขียนเป็น อุตตานะภาพ ก็มี เช่น ฉวยกระชากชฎาเกษเกล้าให้นางท้าวเธอล้มลงอุตตานะภาพ. (ม. กาพย์ กุมารบรรพ). (ป. อุตฺตาน ว่า หงาย + ภาว).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ