ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. ลดตัวลงไปหรือวางตัวไม่เหมาะสมจึงถูกลามปาม, มักใช้เข้าคู่กับ เล่นกับสาก สากต่อยหัว.
(ปาก) ก. แตะ, กระทบ, ประกบกัน, (ใช้เฉพาะการเล่นอย่างเล่นโยนหลุม โดยโยนสตางค์หรือเบี้ยให้ไปแตะหรือประกบกัน), แจะ ก็ว่า.
ก. ทำกิริยาอาการเย้าเล่น เช่น เด็กแลบลิ้นปลิ้นตาล้อหลอกกัน, หลอกล้อ ก็ว่า.
(สำ) น. เรียกอาการที่ชายหยอกล้อหญิงในทำนองชู้สาวเป็นทีเล่นทีจริง.
ว. ทีเล่นทีจริง. (ปาเลกัว).
น. ของสำหรับเด็กเล่นเพื่อให้สนุกหรือเพลิดเพลิน.
น. ผู้ร่วมเล่นการพนันไพ่, ลักษณนามว่า ขา.
ก. กระโดดตีนเดียว. น. ชื่อการเล่นของเด็กอย่างหนึ่ง.
น. เขาจำลองที่ทำไว้ดูเล่นในบ้านเป็นต้น.
น. การเล่นชนิดหนึ่งของเด็ก ดีดเบี้ยลงหลุม.
ก. ร้องเพลงหรือเล่นดนตรีเป็นหมู่ให้มีเสียงกลมกลืนกัน.
[-แผฺละ] น. ลูกโป่งแก้วที่เด็กเป่าเล่น.