ค้นเจอ 374 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวิศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทุรัถยา

[-รัดถะยา] (แบบ) น. ทางไกล. (พงศ. เลขา).

วิศางค์

น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).

ศรวณะ,ศระวณะ,สาวนะ,สาวนะ

[สะระวะนะ, สาวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก. (ส.).

สาวนะ,สาวนะ,ศรวณะ,ศระวณะ

[สาวะนะ, สะระวะนะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๒ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปหามผีหรือโลง, ดาวหลักชัย หรือ ดาวพระฤๅษี ก็เรียก.

จรึง

[จะ-] (กลอน) ก. กรึง, ตรึง, เช่น เทียบที่ถมอก่อภูเพียง บรรพตจรึงเรียง. (ดุษฎีสังเวย).

ฉวี

[ฉะหฺวี] น. ผิวกาย. (ป., ส. ฉวิ).

บพิธ

[บอพิด] ก. แต่ง, สร้าง. (ป. ป + วิ + ธา).

ประวิสรรชนีย์

[ปฺระวิสันชะนี] ก. ใส่เครื่องหมายวิสรรชนีย์.

ปวิธ

[ปะวิด] ก. บพิธ. (ป. ป + วิ + ธา).

พิฆน์

น. อุปสรรค; เครื่องกีดขวาง, แก่ง. (ส. วิฆน).

พิชย,พิชย-,พิชัย

[-ชะยะ] น. ความชนะ. (ป., ส. วิชย).

พิบาก

น. ผล (ผลแห่งกรรม). ว. ยากเย็น. (ป., ส. วิปาก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ