ค้นเจอ 859 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พีรธรรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อักขร,อักขร-,อักขระ

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

อายุร,อายุร-,อายุษ

[อายุระ-, อายุด] น. อายุ. (ดู อายุ). (ส.).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

ทุรกันดาร

ทุรกันดาน, ทุรกันดาล

อวิโรธน์

[อะวิโรด] น. ความไม่ประพฤติผิดธรรม, ความไม่คลาดจากธรรม, เป็นธรรมข้อ ๑ ในทศพิธราชธรรม. (ดู ทศพิธราชธรรม และ ราชธรรม). (ป., ส.).

อวิโรธนะ

[อะวิโรทะนะ] น. ความไม่ประพฤติผิดธรรม, ความไม่คลาดจากธรรม, เป็นธรรมข้อ ๑ ในทศพิธราชธรรม. (ดู ทศพิธราชธรรม และ ราชธรรม). (ป., ส.).

พิเราะ

ว. ไพเราะ, เพราะ, เสนาะ. (ข. พีเราะ).

เทวธรรม

น. ธรรมสำหรับเทวดา, ธรรมสำหรับทำบุคคลให้เป็นเทวดา คือ หิริ และ โอตตัปปะ.

ธรรมราชา

น. พระราชาแห่งธรรม คือ พระพุทธเจ้า, พระราชาผู้ทรงธรรม, พญายม.

ธรรมานุสาร

[ทำมา-] น. ความถูกตามธรรม, ทางหรือวิธีแห่งความยุติธรรม, ความระลึกตามธรรม. (ส.; ป. ธมฺมานุสาร).

ปฏิปุจฉาวาที

น. ผู้จำแนกธรรมหรือพยากรณ์ปัญหาธรรมด้วยวิธีย้อนถาม. (ป.).

สติปัฏฐาน

น. ชื่อธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งสติ ๔ อย่าง คือ กาย เวทนา จิต ธรรม. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ