ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ทองที่เป็นเม็ด ๆ อย่างทรายปนอยู่กับทราย. ว. มีพื้นทาทองให้เป็นจุด ๆ อย่างเม็ดทราย.
[-กอน] น. ทอง, เครื่องทอง. (ป., ส.).
ว. ที่แหลกเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ทองไพรำ.
น. อาการที่ทองไม่แล่นติดต่อกันโดยตลอดในการหล่อ.
ว. มีแสงสุกสว่างเหมือนทอง, ไรเรือง ก็ว่า.
ว. มีแสงสุกสว่างเหมือนทอง, เรืองไร ก็ว่า.
ว. ล้วนด้วย เช่น แล้วไปด้วยทอง; สำเร็จด้วย เช่น แล้วด้วยใจ.
[หิรันยะเกด] ว. มีผมสีทอง. (ส.).
น. เส้นไหมที่ควบด้วยทองแล่งหรือกระดาษทอง.
[ทะ-] ว. ดี, สำคัญ, ต้องการ, เช่น ของทยาของเจ้าตะเภาทอง. (ไกรทอง), กูจะให้ขนมเข่งของทยา กินอร่อยหนักหนาประสาจน. (สังข์ทอง), ทายา ก็ใช้.
[ปะติพาน, ปะติพานะ-, ปะติพานนะ-] น. เชาวน์ไวในการกล่าวแก้หรือโต้ตอบเป็นต้นได้ฉับพลันทันทีและแยบคาย. (ป.).
น. เครื่องบูชาชนิดหนึ่งสำหรับพระเจ้าแผ่นดินทรงใช้บูชาเฉพาะวัตถุ เช่นพระบรมอัฐิ มีเชิงเทียน ๑ เชิง เชิงธูป ๑ เชิง กรวยปักดอกไม้ ๓ กรวย ตั้งในพานทองลงยาราชาวดี เรียกเต็มว่า เครื่องนมัสการทองน้อย.