ค้นเจอ 332 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ผูก มัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กลาป

[กะหฺลาบ] (แบบ) น. หมวด, ฟ่อน, กำ, มัด; ฝูงใหญ่. (ป., ส.).

ตนุมัธยมา,ตนุมัธยา

[-มัดทะยะ-] น. ชื่อฉันท์ชนิดหนึ่ง. (ส.; ป. ตนุมชฺฌา).

มัตสรรย์

[มัดสัน] น. ความตระหนี่; ความริษยา. (ส. มาตฺสรฺย; ป. มจฺฉริย).

มัทนะ

[มัดทะนะ] น. การยํ่ายี, การบด, การทำลาย. (ป. มทฺทน; ส. มรฺทน).

ไม้กวาด

น. สิ่งที่ใช้กวาด ทำด้วยทางมะพร้าวเป็นต้น มัดเป็นกำ ๆ.

ลูกคลัก

น. ท่อนไม้สั้น ๆ เอาเชือกผูกกลางสำหรับขัดแร้วเป็นต้น หรือใส่ในโอ่งในไหแล้วเอาเชือกผูกกับไม้คานหามไป.

พยาบาท

[พะยาบาด] น. การผูกใจเจ็บคิดจะแก้แค้น, การคิดปองร้าย, ในคำว่า ผูกพยาบาท. ก. ผูกใจเจ็บและอยากแก้แค้น, ปองร้าย, เช่น อย่าไปพยาบาทเขาเลย. (ป. พฺยาปาท, วฺยาปาท; ส. วฺยาปาท).

กำมัชพล

[-มัดชะพน] น. ชื่อเกณฑ์เลขในคัมภีร์สุริยยาตร ซึ่งคำนวณมาจากจุลศักราช.

แพลูกบวบ

น. แพที่เอาไม้ไผ่หลาย ๆ ลำมามัดรวมกันเป็นแพกลม ๆ.

มัตถกะ

[มัดถะกะ] น. หัว, กระหม่อม; ยอด, ที่สุด. (ป. มตฺถก; ส. มสฺตก).

มัตสริน

[มัดสะริน] น. คนตระหนี่. (ส. มตฺสรินฺ; ป. มจฺฉรี).

มัธยัสถ์

[มัดทะยัด] ก. ใช้จ่ายอย่างประหยัด. (ส. มธฺยสฺถ ว่า ปานกลาง, ตั้งอยู่ในท่ามกลาง).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ