ค้นเจอ 438 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปรมะภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มน-

[มะนะ-] น. ใจ. (ป.).

พยาม,พยามะ

[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).

คามโภชก

[คามะ-, คามมะ-] น. นายบ้าน, นายตำบล, ผู้ใหญ่บ้าน, กำนัน. (ป.).

มเหศ,มเหศวร

[มะเหด, มะเหสวน] น. พระอิศวร, พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

มัชฌิม,มัชฌิม-

[มัดชิมะ-, มัดชิมมะ-, มัดชิม-] ว. ปานกลาง. (ป. มชฺฌิม).

อสังหาริม,อสังหาริม-,อสังหาริมะ

[อะสังหาริมะ-, อะสังหาริมมะ-] ว. ซึ่งนำเอาไปไม่ได้, เคลื่อนที่ไม่ได้. (ป.).

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).

คมนาการ

[คะมะนากาน, คมมะนากาน] น. การไป, การถึง. (ป. คมน + อาการ).

มนุษยชาติ

[มะนุดสะยะ-, มะนุดสะ-] น. จำพวกคน, หมู่มนุษย์. (ส.).

มาตามหัยกา,มาตามหัยยิกา

[-มะไหยะกา, -มะไหยิกา] (ราชา) น. ย่าทวด, ยายทวด. (ป. มาตา + มหยฺยิกา).

กูรม,กูรม-,กูรมะ

[กูระมะ-] น. เต่า. (ส.).

บัดแมล่ง

[-มะแล่ง] น. เวลาบ่ายเย็น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ