ค้นเจอ 818 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาบุรุษ

[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).

คัคนัมพร

[คักคะนำพอน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อมฺพร = ฟ้าฟ้า).

ท้องขาว

น. เรียกผ้าที่มีส่วนกลางขาวว่า ผ้าท้องขาว เช่น ผ้าท้องขาวเชิงชายเขียน. (พงศ. เลขา), ถ้ามีส่วนกลางเขียว เรียกว่า ผ้าท้องเขียว เช่น ผ้าท้องเขียวชายกรวย. (พงศ. เลขา).

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).

ตีงูให้กากิน

(สำ) ก. ทำสิ่งใด ๆ ไว้แล้ว แต่ผลไปตกแก่ผู้อื่น, ทำสิ่งที่ตนควรจะได้รับประโยชน์ แต่กลับไม่ได้.

ปล่อยนกปล่อยกา

(สำ) ก. ปล่อยให้เป็นอิสระ, ไม่เอาผิด, ปล่อยให้พ้นจากความผูกพัน, ปล่อยลูกนกลูกกา ก็ว่า.

เสียงนกเสียงกา

(สำ) น. ความเห็นของคนที่ไม่มีอำนาจ เช่น เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ น่าจะฟังเสียงนกเสียงกาบ้าง.

อนามิกา

(ราชา) น. นิ้วนาง.

ธงก์

(แบบ) น. กา (นก). (ป.).

ธังกะ

(แบบ) น. กา, เหยี่ยว. (ป.).

ตื่นฟ้า

(กลอน) ก. แจ่มฟ้า.

นักษัตรบถ

น. ฟากฟ้า. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ