ค้นเจอ 718 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ทุรมาน, ทรมาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สามานย,สามานย-

[สามานนะยะ-, สามานยะ-] ว. ปรกติ, ธรรมดา, เช่น สามานยนาม. (ส. สามานฺย; ป. สามญฺ).

ปริมาณ

[ปะริมาน] น. กำหนดความมากน้อยของจำนวน.

ภุม

[พุม] ว. ไม่ เช่น ภุมมาน ว่า ไม่มี, ภุมบาน ว่า ไม่ได้. (ข. ).

วิธุระ

[วิทุ-] ว. เปลี่ยว, ว้าเหว่. (ป., ส.).

ยาตนา

[-ตะนา] น. ความเจ็บปวด, การทรมาน. (ป., ส.).

วินิปาติก

น. ผู้ตกอยู่ในอบาย, ผู้ถูกทรมาน. (ป.).

ยศถาบรรดาศักดิ์

ยศฐาบรรดาศักดิ์

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

จดูร,จดูร-

[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ