ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สามานนะยะ-, สามานยะ-] ว. ปรกติ, ธรรมดา, เช่น สามานยนาม. (ส. สามานฺย; ป. สามญฺ).
[ปะริมาน] น. กำหนดความมากน้อยของจำนวน.
[พุม] ว. ไม่ เช่น ภุมมาน ว่า ไม่มี, ภุมบาน ว่า ไม่ได้. (ข. ).
[วิทุ-] ว. เปลี่ยว, ว้าเหว่. (ป., ส.).
[-ตะนา] น. ความเจ็บปวด, การทรมาน. (ป., ส.).
น. ผู้ตกอยู่ในอบาย, ผู้ถูกทรมาน. (ป.).
ยศฐาบรรดาศักดิ์
[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).
[จะดูระ-] ว. สี่ เช่น จดูรพรรค ว่า รวม ๔ อย่าง. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).
[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).
[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.
[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).