ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ที่ชุมนุมเพื่อซื้อขายของต่าง ๆ ทางนํ้า มีเรือเป็นพาหนะบรรทุกสิ่งของ, ตลาดท้องนํ้า ก็ว่า.
ก. ผูก, มัด, ตอก, ชก, ตี, ปา, ทอย.
น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย).
[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).
ก. ตีตัวออกหาก, ไม่คบหาสมาคมด้วยเหมือนเดิม.
ว. อาการที่ลมในกระเพาะตีขึ้นเพราะอาหารไม่ย่อยและเป็นพิษ.
ก. ทำร้ายร่างกายด้วยการทุบ ตี เตะ ต่อย เป็นต้น.
น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.
ว. ว่านอนสอนง่าย ไม่ค่อยถูกเฆี่ยนถูกตีนัก (ใช้แก่เด็ก).
น. กลองโลหะชนิดหนึ่ง ใช้ตีเป็นสัญญาณและประโคม.
(ถิ่น-อีสาน) น. ทำนองเพลงที่ใช้ตีโปงลาง.
ว. มีผู้คนคับคั่งและมีเสียงเซ็งแซ่ เช่น ผู้คนจอแจ ตลาดจอแจ; จวนแจ เช่น เวลาจอแจเต็มที.