ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.
(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).
น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
[หะลิกะ] น. คนไถนา, ชาวนา. (ส.).
น. คนครัว. (ป.; ส. อาราลิก).
[บุกคะลิกกะลักสะหฺนะ, บุกคะลิกลักสะหฺนะ] น. ลักษณะจำเพาะตัวของแต่ละคน, บุคลิก ก็ว่า.
[กากะพาสา] น. ชาติกา เช่น ลางมารนิรมิตอินทรีย์เศียรเป็นอสุรี และกายเป็นกากภาษา. (คำพากย์).
[อันตะลิกขะ] น. ท้องฟ้า, กลางหาว. (ป.; ส. อนฺตริกฺษ).
[กาละ-] น. เวลาและสถานที่; ความควรไม่ควร. (ส.).
[กาลันยู] น. ผู้รู้กาล. (ป.).
น. ผ้าเนื้อละเอียดมาจากแคว้นกาสี. (ส.).
[กากะหฺนึก] น. ทรัพย์มีค่าเท่าค่าแห่งชิ้นเนื้อพอกาพาไปได้; ชื่อมาตราเงินอย่างตํ่าที่สุด. (ป. กากณิกา).