ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เรียกชนชาติหนึ่งในตระกูลมอญ-เขมร.
[ชุนหะ-] (แบบ) ว. ขาว, สว่าง. (ป.).
น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.
ว. ขาวอย่างผิดปรกติ เช่น ควายเผือก.
[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.
ก. เอารักทาลงบนผิวสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพื่อทำให้ผิวเรียบ เกลี้ยง ดำ เป็นมัน.
[หฺงอก] ว. ขาว (ใช้แก่ผมหรือหนวดเคราเป็นต้นที่เปลี่ยนจากสีเดิมเป็นสีขาว).
น. ผิวนอกของฟันที่หุ้มเนื้อฟันอยู่.
น. ดอกไม้ไฟที่จุดให้วิ่งไปบนผิวนํ้า.
(สำ) ว. มีผิวเป็นนวลใยในวัยสาว.
(ถิ่น-พายัพ) ก. เป็นผื่นขึ้นมาก ๆ ตามผิวเนื้อ.
[-กฺริด] น. ชื่อประเทศ ชนชาติ และภาษาของชนผิวขาวพวกหนึ่งที่อยู่ในเกาะทางทิศตะวันตกของทวีปยุโรปซึ่งเรียกว่า เกรตบริเตน; เรียกโลหะชนิดหนึ่งเป็นแผ่นบาง ๆ สีคล้ายทองคำหรือสีอื่น ๆ ก็มี ใช้สลักหรือปรุเป็นลายประดับเครื่องศพเป็นต้นว่า ทองอังกฤษ.