ค้นเจอ 1,933 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คนขี้อาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หน้าเจื่อน

ว. วางหน้าไม่สนิทเพราะกระดากอายเนื่องจากถูกจับผิดได้เป็นต้น.

หน้าแดง

น. หน้าเต็มไปด้วยเลือดฝาดเพราะความกระดากอายหรือโกรธเป็นต้น.

คนเก่าคนแก่

น. ข้าเก่าเต่าเลี้ยง; คนที่มีพื้นเพอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน.

ปรอด ๆ

[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.

ไม่เชิง

ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.

หมาหมู่

(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.

ทั่วถึง

ว. ถึงทุกคน, ครบทั่วทุกคน.

อนารยชน

น. คนที่ยังไม่เจริญ, คนป่าเถื่อน.

อนุชน

น. คนรุ่นหลัง, คนรุ่นต่อไป.

กลิ่นอาย

น. กลิ่น. (เป็นคำที่มีความหมายซํ้า อาย ก็ว่า กลิ่น).

เยาะเย้ย

ก. ค่อนว่าหรือแสดงกิริยาซ้ำเติมให้ได้อาย ให้ช้ำใจเจ็บใจ ให้โกรธ.

คะนอง

คนอง


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ