ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ใจซึ่งเป็นใหญ่ในการรับรู้ธรรมารมณ์ คือ อารมณ์ที่เกิดทางใจ. (ป. มน + อินฺทฺริย).
[-เวก] น. อารมณ์, ความรู้สึก, ความสะเทือนใจ. (อ. emotion).
ว. มีอารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายตามเหตุการณ์.
ก. ยุให้เกิดอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง.
ว. รัก ๆ ใคร่ ๆ, เชิงกามารมณ์, เช่น เรื่องชู้สาว.
ก. อยาก, ใคร่, (มักใช้ในทางกามารมณ์); รีบ, ด่วน.
น. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.
[เขฺลง] ว. ทอดอารมณ์อย่างสบาย (ใช้แก่กริยานอน).
(ปาก) ก. พูดหรือแสดงท่าทางให้เกิดอารมณ์ขัน.
น. การพิจารณาจิตเป็นอารมณ์เป็นข้อ ๑ ในสติปัฏฐาน ๔.
ว. โปร่งอารมณ์, ชื่นชมยินดี. (ส. เกฺษม + ศานฺต, ส. เกฺษม + ป. สนฺต).
ก. เคลิบเคลิ้ม, คิดฝันไป, เช่น ปล่อยใจไปตามอารมณ์.