ค้นเจอ 183 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*คติยา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปรัตถจริยา

[ปะรัดถะจะ-] น. ความประพฤติให้เป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น. (ป.).

ปรียะ,ปรียา

[ปฺรี-] ว. ที่รัก. (ส. ปฺริย; ป. ปิย).

ปั้นหยา

[-หฺยา] น. สิ่งปลูกสร้างซึ่งมีหลังคาเอนเข้าหาอกไก่ทั้ง ๔ ด้าน ไม่มีหน้าจั่ว เรียกว่า เรือนปั้นหยา. (เปอร์เซีย ปั้นหย่า ว่า วัตถุที่ทำเป็นหัตถ์ของเจ้าเซ็น ประดิษฐานอยู่ในกะดีซึ่งมีลักษณะหลังคาเช่นนั้น).

ปืนยา

น. ศรหรือหน้าไม้ที่มีลูกอาบด้วยยาพิษ.

พญายา

ดู กระแจะ ๒.

พระชายา

(ราชา) น. พระองค์เจ้าหญิงซึ่งเป็นภรรยาของพระราชวงศ์.

พระยา

น. บรรดาศักดิ์ข้าราชการผู้ใหญ่สูงกว่าพระ ตํ่ากว่าเจ้าพระยา เช่น พระยาอนุมานราชธน.

พัทธยา

น. จำนวนที่หักหรือริบเอาไว้เป็นภาคหลวง.

พัทธยา

น. เรียกลมที่พัดจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในต้นฤดูฝนว่า ลมพัทธยา.

พิทย,พิทย-,พิทย์,พิทยา

[พิดทะยะ-, พิด, พิดทะยา] น. ความรู้. (ส. วิทฺยา; ป. วิชฺชา).

แพทยา

[แพดทะยา] (โบ) น. แพทย์.

แพศยา

[แพดสะหฺยา] น. หญิงหาเงินในทางประเวณี, หญิงถ่อย, หญิงสำส่อน. (ส. เวศฺยา; ป. เวสิยา).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ