ค้นเจอ 233 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ใสสะอาด,บริสุทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เศาไจย

[-ไจ] น. คนซักฟอก, คนทำความสะอาด. (ส. เศาเจย).

โสธนะ

[-ทะนะ] น. การทำความสะอาด, การชำระล้าง. (ป.; ส. โศธน).

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).

กาเยน

น. ยางไม้ชนิดหนึ่ง สีเหลืองแก่ ใสคล้ายแก้ว.

เวร

น. รอบผลัดในหน้าที่การงาน เช่น วันนี้เวรฉันทำความสะอาดห้อง.

สะอาง

ว. งามสะอาดหมดจด เช่น สาวสะอาง สวยสะอาง สะอางองค์.

โสธก

[-ทก] น. ผู้ชำระ, ผู้ทำให้สะอาด. (ป.; ส. โศธก).

โจ๊ก

ว. มีนํ้ามากเกินส่วน (ใช้แก่นํ้าแกง) เช่น น้ำแกงใสโจ๊ก; เสียงดังอย่างเสียงนํ้าไหล.

พุพอง

น. โรคผิวหนังชนิดหนึ่ง เป็นเม็ดผุดขึ้นพองใสตามตัว แล้วแตกออกมีนํ้าเหลืองหรือนํ้าเลือดนํ้าหนอง.

เงินน้ำห้าน้ำหก

(โบ) น. เงินเนื้อไม่บริสุทธิ์ เพราะมีทองแดงปนติดอยู่บ้าง.

น้ำประปา

น. น้ำที่เกรอะกรองให้สะอาดปราศจากเชื้อโรค แล้วจ่ายไปให้ประชาชนบริโภคใช้สอย.

สุก,สุก-,สุก-

[สุกกะ-] ว. ขาว, สว่าง, สะอาด, ดี, เช่น สุกธรรม. (ป. สุกฺก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ