ผลการค้นหา

แรงบิด* *แรงบิด *แรงบิด*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 321 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "แรงบิด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จ๋ำหนับ

(ปาก) ว. เต็มที่, เต็มแรง, จั๋ง จังหนับ หรือ จำหนับ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ดินระเบิด

น. ดินปืนอย่างแรงใช้สำหรับระเบิดให้แตกทำลายไป.
 พจนานุกรมไทย

เถือ

ก. เชือดเฉือนลงไปอย่างแรงด้วยของมีคม เช่น หนังเหนียวเถือไม่เข้า.
 พจนานุกรมไทย

พอแรง

ว. เต็มแรง, มาก, เช่น ถูกด่าเสียพอแรง ว่าเสียพอแรง.
 พจนานุกรมไทย

หื่น

ก. มีความอยากอย่างแรงกล้า (มักใช้ในทางกามารมณ์).
 พจนานุกรมไทย

เฮี้ยน

(ปาก) ว. มีกำลังแรงหรือมีอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่อาจบันดาลให้เป็นไปได้. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

เบี้ยว

ว. มีรูปบิดเบ้ไปจากเดิมซึ่งมักจะมีลักษณะค่อนข้างกลม เช่น หัวเบี้ยว ปากเบี้ยว.
 พจนานุกรมไทย

ปูลู

น. ชื่อขวานชนิดหนึ่ง มีบ้องที่หัวบิดได้ สำหรับตัดและถาก, ขวานโยน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ลูกชะเนาะ

น. ไม้สั้น ๆ สำหรับขัดบิดเชือกที่ผูกให้แน่นเช่นในการทำนั่งร้าน, ชะเนาะ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

จวก

ก. สับหรือฟันโดยแรงด้วยจอบเป็นต้น, (ปาก) โดยปริยายหมายถึงตี ฟัน ชกต่อยผู้อื่นโดยแรง หรือว่าร้ายด้วยวาจา.
 พจนานุกรมไทย

แพ้แรง

ว. เสียกำลัง, หมดแรง เช่น ทำงานหนักจนแพ้แรง; สู้แรงไม่ได้ เช่น นักมวยฝ่ายน้ำเงินสู้ฝ่ายแดงไม่ได้เพราะแพ้แรง.
 พจนานุกรมไทย

แรงหนีศูนย์กลาง

(ฟิสิกส์) น. แรงที่กระทำต่อเทหวัตถุในขณะที่เทหวัตถุนั้นเคลื่อนที่เป็นทางวงกลม แรงนี้มีแนวทิศออกจากจุดศูนย์กลางของทางวงกลมนั้น และมีขนาดเท่ากับแรงสู่ศูนย์กลาง. (อ. centrifugal force).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด