ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. หัวเราะ.
(สำ) ก. รับรองด้วยความมั่นอกมั่นใจ.
ก. เมาอ่อน ๆ, รู้สึกวิงเวียน เช่น มึนศีรษะ, รู้สึกตื้อในสมอง เช่น อ่านหนังสือมากชักมึน, มึนหัว ก็ว่า.
ก. พุ่งลง, ปักลง, มักใช้ประกอบกับ หัว เช่น หัวปำ.
น. หัว, เบื้องสูงสุดของหัว. (ป. สิร + อุตฺตม).
หัวมงกุฎท้ายมังกร
(สำนวน) ไม่เข้ากัน ไม่กลมกลืนกัน (มังกุคือเรือที่มีกระดูกงูใหญ่)
(กลอน) น. หัว; ผม.
ว. แต่ละ เช่น เป็นรายหัว เป็นรายคน เป็นรายวัน.
น. มีดหัวเสียม.
น. ด้านหัวหรือด้านท้ายของเรือนฝากระดาน, ถ้าเป็นด้านหัวหรือด้านท้ายของโบสถ์วิหาร เรียกว่า ด้านหุ้มกลอง.
น. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง ขึ้นตามหลังและต้นคอ มีลักษณะเหมือนฝักบัว มีหัวหลายหัว.