ค้นเจอ 257 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รุณฑิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไอราวัณ

น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).

ครุก,ครุก-

[คะรุกะ-] (แบบ) ว. หนัก เช่น ครุกาบัติ ว่า อาบัติหนัก. (ป.).

นหารุ

[นะหารุ] (แบบ) น. เส้น, เอ็น. (ป.; ส. สฺนายุ).

ผรุส,ผรุส-

[ผะรุสะ-, ผะรุดสะ-] ว. หยาบ, หยาบคาย. (ป.).

ศรุติ

[สะรุติ] น. สิ่งที่ได้ยิน, กิตติศัพท์; พระเวท. (ส.).

ทิพยจักษุญาณ

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ประวีณ

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

ประอึง

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

ปหาน

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

พาณโยชน์

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ