ค้นเจอ 481 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รอง รส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บัณรส

[บันนะรด] ว. สิบห้า. (ป. ปณฺณรส).

เผ็ดร้อน

ว. ทั้งเผ็ดทั้งร้อนอย่างรสพริกไทยหรือดีปลี; รุนแรง เช่น โต้คารมอย่างเผ็ดร้อน.

มะยง

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ.

ยิ้มเฝื่อน

ก. ยิ้มวางหน้าไม่สนิทคล้ายกินของมีรสเฝื่อน.

ลวณะ

น. เกลือ, รสเค็ม, ความเค็ม. ว. เค็ม. (ป., ส.).

เสน่ห์ปลายจวัก

(สำ) น. เสน่ห์ที่เกิดจากฝีมือปรุงอาหารให้โอชารส.

ออกรส

ว. มีรสมีชาติ, โดยปริยายหมายความว่า เป็นที่ชอบอกชอบใจ, สนุกสนาน.

กลางหาว

น. กลางแจ้ง เช่น รองนํ้าฝนกลางหาว, บนฟ้า เช่น เครื่องบินรบกันกลางหาว.

จุ้น

น. ที่รองภาชนะเช่นถ้วยหรือป้าน ทำด้วยไม้หรือกระเบื้องเป็นต้น.

นางรอง

น. ตัวรองฝ่ายหญิงในการแสดงละครหรือภาพยนตร์เป็นต้น.

พระรอง

น. ตัวรองฝ่ายชายในการแสดงละครหรือภาพยนตร์เป็นต้น.

มังสี

น. พานรูปรีใช้รองสังข์รดนํ้าเป็นต้น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ