ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).
น. ท่อนผ้าสำหรับปูให้เด็กนอนในเบาะ.
น. เบาะสำหรับปูบนหลังช้างเพื่อออกป่า, พนาด ก็ว่า.
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.
น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).
[กาละ-, กาน-] น. ความตาย เช่น ถึงซึ่งกาลกิริยา. (ป.).
(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.
(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).
น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.
[ชิด, ชิตะ-] ก. ชนะแล้ว. (ป., ส.).
ก. ปูแผ่ออกไป เช่น ลาดพรม ปูลาดอาสนะ, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ถนนลาดยาง. ว. เทตํ่าหรือเอียงขึ้นน้อย ๆ เช่น ที่ลาด.