ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).
น. คนเชื้อสายชาวอินเดียเมืองมณีปุระ (เมืองหนึ่งในแคว้นอัสสัม).
[บุดคน] น. บุคคล, คน. (ส. ปุทฺคล; ป. ปุคฺคล).
[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).
[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).
[ปุงคบ, ปุงคะ-] น. โคผู้, หมายความว่า ผู้เลิศ, ผู้ประเสริฐ, หัวหน้า, เช่น ศากยปุงควะ ว่า ผู้ประเสริฐในศากยตระกูล. (ป. ปุงฺคว).
น. ตัวตุ่น เช่น กระต่ายเต้นกระตุ่นขุด. (บุณโณวาท).
น. เครื่องประดับช้าง. (ป. คช + อาภรณ).
[นะรึ-] (แบบ) น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ส. นิรฺมาณ).
น. การสร้าง, การแปลง, การทำ, การวัดส่วน. (ป.; ส. นิรฺมาณ).
น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).
[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).