ค้นเจอ 6,144 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ประวัณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หรณะ

[หะระนะ] น. การนำไป. (ป., ส.).

อนันตร,อนันตร-

[อะนันตะระ-] ว. ไม่มีระหว่าง, ติดต่อกันเรื่อยไป. (ป., ส.).

อรสุม

[ออระ-] น. ไอนํ้า. (ป. อุสุม).

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

ประดิ,ประดิ-

ศัพท์นี้ใช้แทนคำว่า ปฏิ หรือ ประติ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

ชวร,ชวระ

[ชวน, ชะวะระ] (แบบ) น. ไข้, ความไข้. ก. เป็นไข้, ป่วย. (ส.; ป. ชร).

รุทระ

[รุดทฺระ] ว. น่ากลัวยิ่งนัก. น. เทวดาหมู่หนึ่งมี ๑๑ องค์ รวมเรียกว่า เอกาทศรุทร, ชื่อเทพสำคัญองค์หนึ่งในพระเวท ซึ่งพวกฮินดูถือว่าเป็นองค์เดียวกับพระศิวะ. (ส.; ป. รุทฺท).

ชาคระ

[ชาคะระ] (แบบ) น. ความเพียร, ความตื่นอยู่. (ป., ส.).

ทุกร,ทุกร-

[ทุกกะระ-] (แบบ) น. สิ่งที่ทำได้ยาก. (ป. ทุกฺกร).

นาคสังวัจฉระ

[นากคะสังวัดฉะระ] น. ปีมะโรง. (ป.).

ปรศุ

[ปะระสุ] น. ขวาน. (ส.; ป. ผรสุ).

ปัณรสม,ปัณรสม-

[ปันนะระสะมะ-] ว. ที่ ๑๕. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ