ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ฟาด, ตีแรง ๆ, โบย.
[โหฺน่ง] ว. มีเสียงอย่างเสียงตีฆ้องวง.
น. ชื่อโคลง ๔ ชนิดหนึ่ง ซึ่งบาท ๒ ใช้พยางค์ที่ ๔ สัมผัส เช่น (ชุมนุมตำรากลอน).
น. จำนวนสามบวกหนึ่ง; เรียกเดือนที่ ๔ ทางจันทรคติว่า เดือน ๔ ตกในราวเดือนมีนาคม.
น. ไม้เรียวที่ปลายแตกแยกเป็น ๒ แฉก ที่เรียกว่า ไม้ขี้ฉ้อ เพราะตีครั้งเดียวได้ ๒ แนว เท่ากับตี ๒ ครั้ง.
[-พุด] ว. “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.
(กลอน) น. “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
ว. จตุรพักตร์, “ผู้มี ๔ หน้า” คือ พระพรหม.
ว. จตุรภุช, “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.
(แบบ) น. เจ้าแห่งโลกหรือแห่งทิศทั้ง ๔. (ป., ส.).
[บาดทะพาก] น. ส่วนที่ ๔, เสี้ยว. (ส.).
น. ฉากพับได้ติดกับเสาเมรุทั้ง ๔ ด้าน.