ค้นเจอ 332 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ตัดสิน,ขี้ขาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แควก

[แคฺวก] ว. เสียงดังอย่างเสียงผ้าขาด.

ประดน

ก. เพิ่มให้, เติมให้, แถมให้, ให้ทดแทนที่ขาดอยู่.

อจินตา

[-จิน-] น. การขาดความคิด. (ส.).

ปรอด ๆ

[ปฺรอด] ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ขี้ปรอด ๆ.

ไม่เชิง

ว. ไม่เป็นอย่างใดอย่างหนึ่งโดยแน่นอน เช่น จะว่าขี้เกียจก็ไม่เชิง.

วิ่น

ว. ลักษณะอาการที่หลุด ขาด หรือลุ่ยออกกะรุ่งกะริ่ง เช่น จมูกแหว่งหูวิ่นเวทนา อนิจจานิจจาเป็นน่ากลัว. (สังข์ทอง), มักใช้เข้าคู่กับคำ ขาด เป็น ขาดวิ่น เช่น เสื้อผ้าขาดวิ่น.

พินิศจัย

[พินิด-] ก. ตัดสิน, ชี้ขาด. (ส. วินิศฺจย; ป. วินิจฺฉย).

หลังยาว

(สำ) ว. เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจหลังยาว, ขี้เกียจสันหลังยาว ก็ว่า.

กำขี้ดีกว่ากำตด

(สำ) ได้บ้างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.

ขี้หมูราขี้หมาแห้ง

ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.

เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง

(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ