ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะริด, ปะริดตะ-] ว. น้อย. (ป. ปริตฺต; ส. ปรีตฺต).
[วิตกกะจะหฺริด, วิตกจะหฺริด] ว. มีนิสัยคิดไปในทางร้ายทางเสีย. (ป.).
[ทาด-] ว. ที่ต้องกินยาถ่ายมาก ๆ จึงจะถ่าย.
[นิโรด] (แบบ) ว. ไม่มีรส, ไม่อร่อย, จืด. (ป.).
[-จิด] ว. งามประณีต. (ส.; ป. วิจิตฺต).
[-กฺริด] ว. สูงสุด. (ส. อุตฺกฺฤษฺฏ; ป. อุกฺกฏฺ).
[-โคด] ว. กึกก้อง. (ส. อุทฺโฆษ; ป. อุคฺโฆส).
[อุดตะหฺลุด] ว. ชุลมุนวุ่นวาย, พัลวัน, สับสน.
บ. ด้วย, ตาม, เช่น โดยจริง โดยธรรม. (ข. โฎย). (ถิ่น) ว. จ้ะ, ขอรับ.
(ถิ่น-พายัพ) น. ผอบ เช่น จึงแก้เอาเสื้อและผ้าคาดศีรษะใส่ในกระอูบคำ. (ประชุมพงศ. ๑๐).
[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).
บ. แก่ (ใช้ในที่เคารพ).