ค้นเจอ 488 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ช่อ,กำ,มัด,ห่อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สมรรถ,สมรรถ-

[สะมัด, สะมัดถะ-, สะหมัดถะ-] ว. สามารถ. (ส. สมรฺถ ว่า ผู้สามารถ; ป. สมตฺถ).

ดอย

ก. ผูก, มัด, ตอก, ชก, ตี, ปา, ทอย.

มัชชาระ

[มัดชาระ] น. แมว. (ป.; ส. มารฺชาร).

มัทนะ

[มัดทะนะ] น. กามเทพ. (ป., ส. มทน).

มัทนียะ

[มัดทะนียะ] ว. เป็นที่ตั้งแห่งความเมา, ที่ชวนให้เมา. (ป. มทนีย).

หูชอง

น. เชือกใบลานสำหรับมัดลานหนังสือ.

อนุมัติ

[-มัด] ก. ให้อำนาจกระทำการตามระเบียบที่กำหนดไว้. (ป., ส.).

เปลาะ,เปลาะ ๆ

[เปฺลาะ] น. ระยะที่มัดหรือขอดไว้เป็นตอน ๆ, ลักษณะที่มัดหรือขอดไว้เป็นตอน ๆ, เช่น ผูกเป็นเปลาะ แก้ปัญหาเป็นเปลาะ ๆ, ลักษณนามเรียกสิ่งที่มัดหรือผูกให้เป็นตอน ๆ เช่น มัดไต้ ๓ เปลาะ หรือสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ปัญหามี ๔ เปลาะ.

ข้าวต้ม

น. ข้าวที่ต้มให้สุก; ข้าวเหนียวที่ห่อด้วยใบไม้เช่นใบตองหรือใบมะพร้าวอ่อน แล้วต้มหรือนึ่งให้สุก อยู่ในจำพวกขนม มีชื่อต่าง ๆ เช่น ข้าวต้มมัด ข้าวต้มผัด.

กรรมศาลา

[กำมะ-] น. โรงงาน. (ส. กรฺม + ศาลา = โรง).

กำบิด

(โบ) น. กรรบิด, มีด. (ข. กำบิต).

กำเพลิง

[-เพฺลิง] น. ปืนไฟ. (ข. กำเภฺลีง).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ