ผลการค้นหา

งูเขียว* *งูเขียว *งูเขียว*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 371 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "งูเขียว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้ม้า

ว. เรียกสีกากีแกมเขียวว่า สีขี้ม้า.
 พจนานุกรมไทย

ไข่ลูกยอด

น. ไข่งูที่อยู่บนยอดกลางกองไข่, ไข่ขวัญ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

โฆรวิส

[โคระวิด] น. งูพิษ. ว. มีพิษร้าย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

มะโรง

น. ชื่อปีที่ ๕ ของรอบปีนักษัตร มีงูใหญ่เป็นเครื่องหมาย.
 พจนานุกรมไทย

มะเส็ง

น. ชื่อปีที่ ๖ ของรอบปีนักษัตร มีงูเล็กเป็นเครื่องหมาย.
 พจนานุกรมไทย

หริต

[หะริด] น. ของเขียว; ผัก, หญ้า. ว. เขียว; สีนํ้าตาล, สีเหลือง, สีเหลืองอ่อน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ท้องขาว

น. เรียกผ้าที่มีส่วนกลางขาวว่า ผ้าท้องขาว เช่น ผ้าท้องขาวเชิงชายเขียน. (พงศ. เลขา), ถ้ามีส่วนกลางเขียว เรียกว่า ผ้าท้องเขียว เช่น ผ้าท้องเขียวชายกรวย. (พงศ. เลขา).
 พจนานุกรมไทย

คออ่อน

น. ชื่องูทะเลมีพิษชนิด Enhydrina schistosa ในวงศ์ Hydrophiidae ตัวยาวประมาณ ๖๐ เซนติเมตร สีเขียวอมเทา มีลายจาง ๆ อาศัยในทะเลโคลน.
 พจนานุกรมไทย

ดิน

น. ชื่องูในวงศ์ Typhlopidae ขนาดเล็กมากประมาณเท่าไส้ดินสอดำ ตัวสีดำหรือนํ้าตาลเข้มเกล็ดเรียบเป็นมัน อาศัยตามดินร่วนที่มีความชื้น ไม่มีพิษ ในประเทศไทยมีหลายชนิด เช่น งูดินโคราช (Typhlops khoratensis) งูดินตรัง (T. trangensis).
 พจนานุกรมไทย

ขี้แดด

น. ตะไคร่ที่จับบนผิวโคลนสีเขียว ๆ.
 พจนานุกรมไทย

มุทคะ

[มุดคะ] น. ถั่วเขียว. (ส. มุทฺค; ป. มุคฺค).
 พจนานุกรมไทย

ฉกจวัก

[-จะหฺวัก] ก. ชูหัวขึ้นแผ่พังพานทำท่าจะฉก (ใช้แก่งู).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด