ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) น. กลุ่มคนที่กลุ้มรุมทำร้ายคนคนเดียว.
(ปาก) ก. ดื่ม (ใช้แก่เหล้า) เช่น ก๊งเหล้า. น. หน่วยตวงเหล้าโรงเป็นต้นตามวิธีประเพณี ๑ ก๊ง เท่ากับ ๕๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร. (จ.).
ว. ถึงทุกคน, ครบทั่วทุกคน.
น. คนที่ยังไม่เจริญ, คนป่าเถื่อน.
น. คนรุ่นหลัง, คนรุ่นต่อไป.
ก. แช่เครื่องยาไว้ในของเหลวมีเหล้าเป็นต้น.
[-เล่า] น. แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำเหล้า.
น. นักเลง, นักเลงเหล้า. (ป.; ส. เศาณฺฑ).
คนอง
(สำ) ได้บ้างดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.
ว. ไร้สาระ, ไร้ประโยชน์, เช่น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง.
(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.