ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. กระพังโหม. (ป. ปูติลตา).
น. เมล็ดข้าวที่ยังไม่ได้เอาเปลือกออก.
(โบ) น. ข้าว; ขวบปี.
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงตำข้าว.
น. เศษฟางและข้าวลีบ.
(สำ) น. ภาวะขาดแคลนอาหาร, ทุพภิกขภัย.
(สำ) น. บ้านเมืองที่บริบูรณ์ด้วยข้าวปลาอาหาร.
(สำ) ก. ทำประชดหรือแดกดัน ซึ่งรังแต่จะเสียประโยชน์, มักพูดเข้าคู่กับ ปิ้งปลาประชดแมว ว่า หุงข้าวประชดหมา ปิ้งปลาประชดแมว.
น. ชื่อกับข้าวอย่างหนึ่ง เอาเนื้อปูผสมเครื่องกับไข่แล้วใส่กระดองปูนึ่งหรือทอด.
น. ข้าวต้ม; เรียกขนมชนิดหนึ่งทำด้วยข้าวอ่อนว่า ข้าวยาคุ หรือ ข้าวยาคู. (ป.).
น. แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว.
[อะหฺล่อง-] (ปาก) ว. ผุดผ่อง เช่น ผัดหน้าขาวอล่องฉ่อง.